Të Tjerët Mund të Ndihmojnë, por Ne Duhet ta Bëjmë Punën
Mentorët, trajnerët, këshilltarët dhe miqtë mund të na ndihmojnë jashtëzakonisht shumë. Ata mund të na japin urtësi, inkurajim, përvojë dhe perspektivë. Por në fund të ditës, askush nuk mund ta bëjë punën tonë në vendin tonë. Ne duhet të ngrihemi dhe të veprojmë vetë.
Kjo e vërtetë zbatohet si në jetën profesionale ashtu edhe në jetën shpirtërore. Perëndia na ka dhënë çdo burim që na duhet — Fjalën e Tij, Frymën e Tij, bashkësinë e besimtarëve — por Ai pret që ne të marrim përgjegjësi personale për rritjen dhe veprimin tonë.
Apostulli Pal e shprehu këtë kur shkroi: “Punoni për shpëtimin tuaj me frikë e dridhje, sepse është Perëndia ai që vepron në ju si për të dashur ashtu edhe për të vepruar sipas qëllimit të tij të mirë.” Vini re dy anët: Perëndia vepron, por ne punojmë. Është bashkëpunim, jo pasivitet.
Në vendin e punës, kjo do të thotë se nuk mund ta fajësojmë gjithmonë mjedisin, shefin, kolegët ose rrethanat për rezultatet tona. Ne kemi përgjegjësi të bëjmë më të mirën me atë që kemi, ku jemi.
Neemia na jep shembullin e shkëlqyer. Kur dëgjoi se muret e Jeruzalemit ishin rrënuar, ai u lut — por pastaj veproi. Ai planifikoi, organizoi, mobilizoi njerëz, dhe punoi krah për krah me ta. Lutja pa veprim do të kishte qenë e paplotë; veprimi pa lutje do të kishte qenë i pamençur.
Përgjegjësia personale nuk do të thotë se bëjmë gjithçka vetë — do të thotë se marrim pronësinë e rolit tonë dhe e kryejmë me besnikëri. Ne pranojmë ndihmën e të tjerëve me mirënjohje, por nuk presim që të tjerët ta bëjnë punën tonë.
Pyetje për reflektim dhe diskutim
- A ka fusha në jetën tuaj ku pritni që të tjerët të bëjnë atë që duhet ta bëni vetë?
- Si e balanconi lutjen me veprimin në vendimet tuaja profesionale?
- Çfarë hapi konkret mund të ndërmërrni sot që keni vonuar duke pritur “ndihmë” ose “kohën e duhur”?
Filipianëve 2:12-13 — “Punoni për shpëtimin tuaj me frikë e dridhje, sepse është Perëndia ai që vepron në ju si për të dashur ashtu edhe për të vepruar sipas qëllimit të tij të mirë.”
Galatasve 6:5 — “Sepse secili do të mbajë barrën e vet.”
Fjalët e Urta 14:23 — “Në çdo mund ka fitim, por biseda e fjalëve çon vetëm në varfëri.”
Jakobit 2:17 — “Kështu edhe besimi, nëse nuk ka vepra, është i vdekur në vetvete.”
Ky artikull u botua fillimisht nga CBMC International si pjesë e devotshmeve javore “Monday Manna”. Përkthyer nga anglishtja në shqip. © CBMC International. Burimi origjinal: cbmcint.com