Përmbledhje
Letra e Dytë e Gjonit është një nga letrat më të shkurtra të Dhiatës së Re, me vetëm 13 vargje. Ajo trajton dy tema të ndërlidhura: thirrjen për të ecur në dashuri dhe të vërtetë, dhe paralajmërimin e ashpër kundër mësuesve mashtrues që mohojnë mishërimin e Krishtit. Kjo letër e vogël na mëson balancën midis dashurisë dhe dallimit doktrinar.
Autori & Data
Autori e identifikon veten si «plaku» (presbuterosi, vargu 1), që identifikohet me apostullin Gjon. Stili, fjalori, dhe temat janë identike me Letrën e Parë të Gjonit. Letra u shkrua rreth viteve 85-95 pas Krishtit, në të njëjtën periudhë me shkrimet e tjera të Gjonit. Matthew Henry vëren se titulli «plaku» reflekton jo vetëm moshën e Gjonit por edhe autoritetin e tij si apostulli i fundit i gjallë.
Konteksti Historik
Letra i drejtohet «zonjës së zgjedhur dhe fëmijëve të saj» (vargu 1) — që mund të jetë një grua e veçantë ose, më gjasa, një kishë lokale e personifikuar. Mësuesit mashtrues itinerantë (udhëtarë) ishin një problem serioz për kishat e hershme, të cilat praktikonin mikpritjen ndaj predikuesve udhëtarë. Disa prej këtyre «predikuesve» përhapnin doktrina gnostike, duke mohuar se Jezus Krishti kishte ardhur në mish. Jamieson-Fausset-Brown theksojnë se mikpritja kristiane, sado e mirë, nuk duhet të bëhet mjet për përhapjen e herezisë. Gjoni jep udhëzime të qarta: dashuria nuk nënkupton pranimin e mësimeve të rreme.
Tema Kryesore
- E vërteta dhe dashuria: Këto dy parime nuk janë kundërshtare por plotësuese. Dashuria e vërtetë ecën në të vërtetën, dhe e vërteta shprehet me dashuri (vargjet 1-6).
- Ecja në urdhërimet e Perëndisë: «Dashuria është kjo: të ecim sipas urdhërimeve të tij» (vargu 6). Dashuria kristiane nuk është emocion abstrakt por bindje praktike.
- Mashtruesit dhe antikrishti: Gjoni paralajmëron kundër atyre që «nuk rrëfejnë Jezus Krishtin të ardhur në mish» (vargu 7) — kjo është shenja dalluese e frymës antikristiane.
- Kujdes me mikpritjen: Besimtarët nuk duhet të pranojnë në shtëpi ose të përshëndesin mësuesit e rremë (vargjet 10-11), sepse kjo do të thotë pjesëmarrje në veprat e tyre të liga.
Struktura e Librit
- Vargjet 1-3: Përshëndetja — dashuria në të vërtetën. Hiri, mëshira, dhe paqja nga Perëndia Atë dhe Biri.
- Vargjet 4-6: Gëzimi për ata që ecin në të vërtetën. Urdhërimi i dashurisë — jo i ri, por ai që kemi pasur nga fillimi.
- Vargjet 7-11: Paralajmërimi kundër mashtruesve. Testi i mishërimit. Mos i pranoni në shtëpi mësuesit e rremë.
- Vargjet 12-13: Përfundimi — Gjoni shpreh dëshirën për t’i takuar personalisht. Përshëndetjet nga «fëmijët e motrës» (kisha simotrë).
Vargje Kyçe
2 Gjonit 1:6 — «Dhe dashuria është kjo: të ecim sipas urdhërimeve të tij. Ky është urdhërimi, siç e keni dëgjuar nga fillimi, që të ecni në të.»
2 Gjonit 1:7 — «Sepse shumë mashtrues kanë hyrë në botë, të cilët nuk rrëfejnë Jezus Krishtin të ardhur në mish. Ky është mashtruesi dhe antikrishti.»
2 Gjonit 1:9 — «Kush shkon përtej dhe nuk qëndron në doktrinën e Krishtit, nuk e ka Perëndinë. Kush qëndron në doktrinën e Krishtit, ka edhe Atin edhe Birin.»
Mesazhi për Sot
Kjo letër e vogël mban një mësim të madh për kishën bashkëkohore: dashuria dhe e vërteta nuk duhet ndarë kurrë. Në kulturën tonë, shpesh dëgjojmë thirrje për «tolerancë» dhe «përfshirje» që në praktikë nënkuptojnë pranimin e çdo mësimi pa dallim. Gjoni na kujton se dashuria e vërtetë nuk pranon gënjeshtrën — ajo mbron të vërtetën pikërisht sepse do të mirën e njerëzve. Mikpritja kristiane është virtyt, por ajo nuk duhet keqpërdorur për të mbështetur mësime të rreme. Sot, kur doktrinat mashtruese përhapen me lehtësi nëpërmjet internetit dhe mediave sociale, na duhet dallimi i Gjonit: çdo mësim duhet testuar me gurin e provës së Shkrimit. A rrëfen Krishtin e ardhur në mish? A ecën sipas urdhërimeve të Perëndisë? Këto mbeten testet e pandryshme të besimit të vërtetë.
