| Kapitulli 1 |
1 |
Atė qė ishte nga fillimi, atė qė dėgjuam, atė qė pamė me sytė tanė, atė qė vėshtruam dhe qė duart tona e prekėn lidhur me Fjalėn e jetės |
2 |
(dhe jeta u shfaq dhe ne e pamė e dėshmojmė pėr tė, dhe ju shpallim jetėn e pėrjetshme qė ishte pranė Atit dhe qė na u shfaq
neve), |
3 |
Atė qė pamė dhe dėgjuam, ne po jua shpallim, qė edhe ju tė keni bashkėsi me ne; dhe bashkėsia jonė ėshtė me Atin dhe me Birin e tij, Jezu
Krishtin. |
4 |
Dhe po ju shkruajmė kėto gjėra qė gėzimi juaj tė jetė i plotė. |
5 |
Dhe ky ėshtė mesazhi qė dėgjuam nga ai dhe po jua shpallim juve: Perėndia ėshtė dritė dhe nė Tė nuk ka kurrfarė errėsirė. |
6 |
Po tė themi se kemi bashkėsi me Tė, dhe ecim nė errėsirė, ne gėnjejmė dhe nuk e vėmė nė praktik tė
vėrtetėn; |
7 |
por, po tė ecim nė dritė, sikurse ai ėshtė nė dritė, kemi bashkėsi njeri me tjetrin, dhe gjaku i Jezu Krishtit, Birit tė tij, na pastron nga ēdo
mėkat. |
8 |
Po tė themi se jemi pa mėkat, gėnjej-mė vetveten dhe e vėrteta nuk ėshtė nė ne. |
9 |
Po t`i rrėfejmė mėkatet tona, ai ėshtė besnik dhe i drejtė qė tė na falė mėkatet dhe tė na pastrojė nga ēdo
paudhėsi. |
10 |
Po tė themi se s`kemi mėkatuar, e bėjmė atė gėnjeshtar dhe fjala e tij nuk ėshtė nė
ne. |