E ku t'i gjej sot fjalët,
brenda jam kaq bosh;
si një enë e zbrazët,
që mban vec ajër brenda saj.
Koha ka bërë të vetën
Ngjyrat s'i dalloj dot më.
Sytë më janë veshur
Nuk shoh me qartë ,si dikur.
Dhe rimën në poezi nuk e mbaj dot më .
Argjendi dhe ari,
e kane humbur shkëlqimin.
Kam braktisur shumë,
shume  gjëra në jetë .
Kam braktisur punën
qytetin, te dashurën.
Nuk e kam pasur të vështirë.
Por, Ty?
Jo!
E paskam shumë të vështirë
e kam te pamundur
të të brraktis,
Qenkam kaq bosh pa Ty.
Ktheu, ktheu dhe bano brenda
brenda kësaj ene të zbrazët
qenka kaq bosh pa Ty
T'gjitha le të shkojnë
në skaj të harresës.
Vetem Ti mos shko,
Vetem ti mos ik.
``Abba O Atë!``.

Autor: Gerti