Ne erresiren e ksaj bote me solle ne jete
cdo gje per t'u ndryshuar pervec nje te Vertete
e cila solli drite si dielli ne vere
mendjen me ndricoi dhe me hapi nje dere
deren e lirise te paqes dhe te jetes
me Trupin dhe me Gjakun me mori pas Vetes
me dha uje te pi kur une isha i etur
dhe asgje e mire nuk me kishte mbetur
me dhuroi dashuri kur une se meritoja
dhe dhimbjen Ai duronte kur une mekatoja
me te vertete i persosur ne cdo fjale qe foli
dhe mbas kryqit me ringjallje e tregoi
prandaj jeten time ty ta kam dhene
O Krisht i Vajosuri i Perendise
qe kryqin pranove per shkak te dashurise
me ane te se ciles ti mua me shartove
dhe ne vreshtin tend te shenjte ti mua me pranove
per kete te falenderoj me adhurim dhe me lutje
gjithe ditet e jetes sime qe tani e tutje.

Autor: Edison Veli