Një herë pyeta vetveten:
- Mëkatova? Ajo m'u përgjigj:
- Nuk e di.
Pastaj pyeta: Malin, detin, erën.

Mali rrinte serioz, nuk fliste,
deti dallgët fort përplaste,
era zërin tim s'e qaste.
Më pas pyeta :
Barin,
arin,
bletën.
Bari qaraman
s'më fliste, dikush e godiste,
ari po shkëlqente, nisi të gënjente,
bleta u largua. - Mos më pyet mua
Pastaj u largua.

Pyeta edhe yjet, diellin, hënën.
Por, ata më thanë të pyesja nënën.
Nëna
më puthi me dashuri
duke më thënë:
Vetëm Zoti e di.

Autor: Elda Kokoneshi