Zemra …krenare ne ndjenjat e saj ...
Shpirt dhe mendja perhere bashke me paragjykimet dhe krenarine fuqimisht te shprehura ne realitetin e saj
Kembet e ecin zbathur ,dhimbshem ,pa dalje ...dhe rrezohet ashtu ...perpelitet dhe ngrihet prape por tashme dobet vazhdon me plaget te mbartur ne trupin e saj qe shtohen ...shtohen ...shtohen....por ajo nuk po mundet dot me .... nuk po mundet .....
Ju lutem me ndihmoni ....dikush te me ndihmoje ....
E lodhur nga klithmat e zerit te shpirtit te saj te pervuajtur ....mundohet te flere per ta harruar sa pak ....per te mos menduar prape per neser ...si sot ....
Syte e lodhur dhe te perlotur perpeliten dhe ashtu ,,,krejt papritur nje drite verbuese vjen fuqishem sa prane ...sa prane
--Ju lutem me ndihmoni ..kush eshte aty ?
---kush jeni ju ?
Ashtu e pafuqishme zgjat doren drejt asaj drite duke luftuar per te prekur ,ndjere ,,marre prej saj por mishi i saj nuk do ....por ajo tenton perseri ,,,perseri
Eja bije , une jam ketu ,
Me ty dhe per ty hapi syte e tu dhe me ler qe zemra ime te jete dhe te rrahe prane zemres sate .....pranome tani sepse une te dua dhe nuk do te braktis ..
-me ler te sheroje plaget ,sheroj zemren tende dhe dashuria ime per ty fuqimisht te tregoje sesa e dashur dhe e rendesishme per mua ke qene perhere..
Autore: Erklida Sula
|
|
Modifikimi i fundit ( e martė , 17 qershor 2008 )
|
Konkursi i Poezisė 
