Ne erresiren e kesaj pasigurie,
dhune qe te ze frymen,
eshte bukur te te shohesh,
te te kesh.
Nje drite e pakushtezuar
ma shfuqizon burgimin.
Dhe kenaqem tek te mendoj:
eshte bukur te te shohesh,
te te kesh.
Ofshama - refren deri ne grahmen e fundit:
RIFILLIMI - enderr qe te mek.
Sa bukur te te shohesh!
Sa bukur te te kesh!
Dhe nisin te thuren neper dej
mendime dhe ndjenja tjetersoj:
te bukura, te pastra, te verteta.
Boten sfidojne, vlerat ia bejne pleh.
Vule e mbeshtetjes Tende:
ndjehesh bukur te te kesh!
Autore: Migena Kocaj
|
|
Modifikimi i fundit ( e martė , 17 qershor 2008 )
|
Konkursi i Poezisė 
