Një fëmijë qëndron i menduar
dhe Zotin kërkon ta gjejë aty.
"O Zot, sa shumë të kam kërkuar,
dhe gjithëçka e lidh me ty.
Zërin tënd le ta dëgjoj sot,
të lutem o Perëndi folë një fjalë."
Qielli shkrepi po djali s'kuptoi dot
dhe vazhdoi të lutet ngadalë.
"Sa qef kam të të shoh o Zot,
si do të jesh ti vallë?"
Një ylber i bukur u shpalos në qiell
dhe qielli vuri kurorën si një Zanë.
"Të lutem o Zot bëj një mrekulli."
Djali vazhdon ti lutet Zotit.
Në çast lindi një i bukur fëmi...
dhe një nur i këndshëm i ra motit.
"Zot, po të them për herë të fundit,
prekëm mua që të bindem se je ti."
Një fllad i ëmbël e rrethoi djalin
dhe i dha kaq shumë lumturi.
I pa kuptuarë, djali qau nga mërzia.
"Si nuk paska një Zot në këtë jetë!
Dil o Zot të të shohë e gjithë njerëzia,
je apo nuk je një Zot i vërtetë?!"
Autor: Agim Bacelli
|
|
Modifikimi i fundit ( e martė , 22 korrik 2008 )
|
Konkursi i Poezisė 
