Unë kam në dore dy kuti,
Të cilat ti mbaj mi dha Zoti.
"Fut gjithë hidhërimet - tha Ai
- Në kutinë e zezë në formë loti,
Dhe tjetrën ngjyrë ari mbushe plot
Vetem me lumturitë e gëzimet e tua.
Kurrë mos harro që unë jam Ati jot
Dhë kurrë mos harro që unë të dua."
Unë zbatova ç'far më tha i Madhi
Për dy kutitë; njërën të zezë sterrë
Dhe tjetrën ngjyre të bukur ari.
Futa në të zezën gjithë pikëllimin;
mërzitjet,dertet,fyerjet,dhimbjet,
...me një fjalë, gjithë hidhërimin.
Në tjetrën, të bukurën ngjyrë ari,
Futa gjithëçka ka lidhje me gëzimin.
Për çudi, shikoja ç'do ditë
vinte dhe rëndohej kutia ngjyrë ari,
Përkundrazi, e zeza, ishte fare e lehtë
Sikur ato që futja ti digjëte zjarri!
I habitur,një ditë e hapa kutinë e zezë
Dhe pashë në fundin e saj një vrimë
Nga ku dilnin hidhërimet e mija.
"E shikon? - tha Zoti - Tek unë ato vijnë,
Të gjitha sa ti fut tek kutija..."
Ai buzëqeshi ëmbël e me ledhatoi si bir.
Përfitova nga rasti ta pyes:
"Përse kutia ngjyrë ari s'ka asnjë birë?"
"Fëmija im, - Zoti mu drejtua,
- Kutia ngjyrë ari është vetëm për ty si dritë;
Nuk duhet ti harrosh ata që të thonë të dua,
Ata që të bekojnë e fjalë gëzimi të thonë në sy.
Hape kutinë ngjyrë ari pë ç'do ditë
Që kurrë të mos i harrosh miqtë e tu,
Ata që veç të mira kanë bërë për ty!"
Për këtë mos vono të kujtosh një shok e mik
Duke i drëgur këtë histori të thjeshtë sot
E duke i thënë se nuk kam nevojë për një çiflik
Por për shok e mik që të me dojë e dua fortë!
Sapo ta marrësh këtë mesazh sot,
Dhjetë shokë dhe miq menjëherë ti urosh
Që dita të jetë e bukur dhe e plotë
Duke mos harruar dhe mua të ma ridërgosh.
Përkthyer nga nje pyet anonin amerikan.
Perkthyes: Agim Bacelli
|
|
Modifikimi i fundit ( e enjte , 24 korrik 2008 )
|
Konkursi i Poezisė 
