I varfër u bëre, që unë i pasur t'isha; Rëndë u ndëshkove, që faj të mos kisha.
Vdekjen takove, që unë të njihja jetën; Ringjalljen shijove, që unë të kisha shpresën.
O Kryq Dashurie, për mua gjakosur; edhe pse e dije sa pak të kam dashur.
Kur Ty të pranova, nuk ma mori mendja; se do hapje zemrën, të më ftoje brenda!
Dashuria Jote, Zot, rrjedh e rrjedh si lumë; Askush veç Teje, Zot, s'do kish' bërë kaq shumë!
Autore: Magda Maylam
|
|
Modifikimi i fundit ( e enjte , 08 maj 2008 )
|