Te takova ne trishtimin me te madh te jetes sime,
Ishe ti qe erdhe dhe me ruajte
Nga te këqijat dhe tjera mundime...

Kisha humbur ne kornizen e jetes,
Nuk e nihja me askë dhe nuk dija asgjë per vete!
Por ti me dhembshuri me more dhe tek krahet
e tu me mbështete.
Nuk te deshta unë,ishe TI i pari që më Deshte.

S`të njoha ne fillim,por ti per dore më more
“Do te tregoj nje te Vërtetë me the: por mos
e mbaj vetem per vete”
…Shpirt ,jete UNE te kam dhene,Dituri dhe Dashuri,
por tash do te te jap edhe Shpëtim qe do te zgjas
deri ne Përjëtësi…!
“Nese ndokush te pyet kush ishte Ai.?
Tregoi mos ngurro..edhe pse shume pak do
te te Besojnë,se ndermjet meje marrin Përjëtësi.”

Ne gjunjë rash dhe Adhurova
“Përendinë” per Sakrificen e Falenderova,
dhe për shumë Dashuri qe e shfaqi ne Birin e tij.

Autore: Naile Çekaj