Jezusi tregoi një shëmbëlltyrë të vogël: “Njeriun nuk e ndot çfarë i hyn në gojë, por ç’del nga goja, ajo e ndot njeriun” (Mat. 15:11). Por ngurtësia e zemrës së dishepujve vazhdoi. Pjetri i kërkoi Zotit që t’ia shpjegonte. Jezusi e pyeti Pjetrin, “Je ti akoma kaq i ngathët nga mendja?” (Mat. 15:16). Me fjalë të tjera, “A është zemra jote akoma tepër e ngurtë për të kuptuar?”

Kjo shëmbëlltyrë na tregon se nuk është e gabuar të hamë çdo lloj ushqimi ose të hamë me duar të palara. Disa pengohen e bien në këtë të vërtetë. Pali e theksoi këtë të vërtetë për ne.

Të krishterët janë të lirë të hanë çdo lloj ushqimi !

Problemi ynë nuk janë ushqimet e ndryshme. As demonët. Jezusi tha se problemi kryesor është zemra.

Çdo person ka nevojë ta ketë zemrën e tij të ndryshuar. Ky është një problem i thellë. Ne nuk mund ta ndryshojmë zemrën e një personi nëpërmjet pagëzimit në ujë ose duke i dhënë një emër të ri. Kjo është si lyerja e një dërrase që është kalbur. As nuk mund ta ndryshojmë një mëkatar me rregulla. Vetëm udhërrëfyesit e verbër përdorin këtë metodë.

Njerëzit janë përpjekur të na këshillojnë në mënyra të ndryshme

• Greqia thoshte: “Ji i urtë, njihe veten”.
• Roma thoshte: “Ji i fortë, mbroje veten”.
• Konfuci thoshte: “Ji superior, ndreqe veten”.
• Buda thoshte: “Ji i lirë, mohoje veten”.
• Islami thotë: “Ji i nënshtruar, dorëzoje veten”.
• Judaizmi thotë: “Ji i shenjtë, kontrolloje veten”.
• Bota thotë: “Ji i pasur, kënaqe veten”.
• Shkolla thotë: “Ji më i mirë, edukoje veten”.

Secila prej këtyre thekson një të vërtetë të vogël. Por ato përqendrohen tek stomaku ose tek diçka e tillë e ngjashme. Jezusi u përqendrua në të vërtetën e madhe. Ai tha se çdo person ka nevojë për një ndryshim në zemrën e tij. Shpëtimtari ynë na ndryshon nga brenda kur e marrim atë. Ai i shkruan ligjet e Tij në zemrat tona (Heb. 10:16). Megjithatë, zemra është si një kopsht. Ne duhet t’i mbajmë barërat e këqija larg saj ditë për ditë.