Në përfundim të fjalimit të tij të famshëm mbi ringjalljen e Krishtit, apostulli Pal bën një pyetje retorike, "Ku, o vdekje është gjëmba jote? Ku është fitorja jote?" Duke iu referuar ringjalljes, përgjigja është e qartë. Vdekja u mposht - duke përdorur fjalët e Palit, "u përpi në jetë."

Adenauer e meriton vërtet titullin "burrë shteti" pasi ai mblodhi copat e thyera të vendit dhe ndihmoi në rindërtimin e tij në një bote të frakturuar. Në këtë ndodhi, ai vështroi ungjilltarin në sy dhe i tha, "Z. Graham, a besoni në ringjalljen e Jezu Krishtit prej së vdekuri?" Grahami, disi i habitur nga pyetja iu përgjigj, "Sigurisht që po." Kancelari Adenauer iu përgjigj, "Z. Graham, përtej ringjalljes së Jezuit, unë nuk di për ndonjë shpresë tjetër në këtë botë."

Unë personalisht e kam përjetuar këtë ndjenjë të jehojë në dy kombe të tjera që po kalonin ndryshime drastike. Isha ulur në një tavolinë me gjashtë gjeneralë rusë dhe ata po pohonin te njejten gje: se nuk kishte asnjë shpresë tjetër për vendin e tyre përtej Zotit. Dhe ndërsa mbarova një leksion në Johanesburg, në Afrikën e Jugut, hartuesit e akordit të paqes shprehen te njëjtën gje njëzëri. Unë besoj se kancelari Adenauer dhe të tjerët kishin padyshim te drejte. Është ringjallja e Jezuit që sjell shprese në botën tonë të rënë dhe ne jeten e cdo individi. 

Filozofi Uollter Kaufman shkroi një libër me titullin ironik “Besimi i një heretiku”. Duke shpjeguar parëndësinë tonë kozmike, ai përfundonte: "Ajo që dua të bëj dhe kete ua këshilloj edhe të tjerëve, është që të nxjerr maksimumin nga jeta: përpiquni me gjithë mundin tuaj dhe jetoni jetën, dhe nëse është e mundur, vdisni me fisnikëri."