Tani Zot, une e shoh qe rruga qe Ti ke vene para meje eshte e veshtire, malet jane me te larta se une. Ti ke vene nje enderr ne zemren time, por qe eshte shume me e madhe se une. Per me teper armiku im nuk pushon kurre se me akuzuari dhe kerkon jeten time vazhdimisht.

 Zot, a do t'ia dal valle?

Zot, mos merr parasysh dobesine time, mos merr parasysh mekatin tim. O Zot ky jam une. Te lutem mos bej asgje per shkakun tim. 

Zot beje per hir te Jezusit.

Dhe Zoti u pergigj: Po per hir te kujt tjeter kujton ti se do te veproj UNE, po te mos ishte per Jezusin.

Une e di qe njeriu nuk eshte gje tjeter vecse avull dhe tym. Por UNE jam Zoti qe i urdheroj gjerat qe nuk jane sikur te ishin. 

 Nqs UNE kam vene nje rruge para teje, a nuk jam UNE ai qe do te prij neper te?

 Nqs kam vene nje enderr ne zemren tende, qe eshte me e madhe se ty, e kam bere qe ti te mos mburresh ne forcen tende, por te kesh besim tek UNE. 

Dhe per ate qe beson cdo gje eshte e mundur. 

UNE e kam pare dobesine tende, por pikerisht ne dobesine tende fuqia IME persoset. 

Nqs UNE kam dhene Birin tim per ty, a nuk do te dhuroj te gjitha gjerat bashke me te? 

UNE nuk kerkoj qe ti te fitosh, sepse tashme ti je me shume se fitimtar ne Krishtin.

Kujto qe UNE jam me ty, kurre nuk do te te le dhe kurre nuk do te braktis. 

Kujto qe UNE e munda boten. 

Tani UNE dua qe ti thjesht te besosh se Jezusi eshte fuqia jote, shpetimi yt dhe fitorja jote. Dhe ky eshte besimi qe e mundi boten. 

Ti me pyete a do t'ia dalesh valle? 

Keto fjale mos u ndafshin kurre nga goja jote, por mendohu mbi to dite e nate dhe vetem atehere ke per t'ia dale me siguri.  

Pastaj besimtari u ngrit me kembe dhe hapi syte.

Pa dy engjej te Zotit qe rrinin njeri ne te djathte dhe njeri ne te majte te tij. Pa rrugen para tij - ishte e njeta rruge; e ngushte dhe e veshtire por qe shkelqente nga lavdia e Zotit. 

Pastaj nje engjell tjeter erdhi, i hodhi siper nje mantel te bardhe dhe i tha: “Ky eshte hiri i Zotit. Hiri i tij te mjafton per cdo gje. Asnje arme nuk deperton dot ne kete mantel. Ti duhet te mos e heqesh kurre. Ti je i dobet vertete, por ky mantel eshte bere ne ate menyre qe te perputhet me dobesite e tua. Atje ku ti je i dobet atje persoset fuqia e tij. Edhe sikur ti te jesh i forte fuqia jote do te konkuroje fuqine tij dhe fuqia e tij nuk do persoset.  

Ki kujdes nga krenaria. Krenaria do te vendose ne qender te vemendjes gjithmone. Kur fokusohesh tek vetja do gjesh gjithmone dobesi. Mos u mbeshtet ne fuqine tende se kjo eshte krenari, por as mos u fokuso te dobesite e tua - edhe kjo eshte krenari. 

Ti duhet te jetosh me fuqine qe te jep manteli. 

Pastaj ai nuk pa me askend rreth tij, as edhe mantelin, por e ndiente qe fuqia e tij ia mbeshtillte gjithe trupinj.  

Ne ate cast fuqia ishte kaq e madhe sa qe ai deshi te bërtiste fort : un mund te bej gjithçka! Por pati frike se mos po behej krenar.

Pastaj mbylli syte dhe tha: JEZUS! Ne ate cast malet u drodhen fort.

 Hapi syte tha me qetesi :

UNE MUND TE BEJ GJITHCKA ME ANE TE KRISHTIT QE ME FORCON!