Kapitulli 3

Gjithashtu dhe ju, gra, nėnshtrojuni burrave tuaj, qė, edhe nėse disa nuk i binden fjalės, tė fitohen pa fjalė, nga sjellja e grave tė tyre,

kur tė shohin sjelljen tuaj tė dlirė dhe me frikė.

Stolia juaj tė mos jetė e jashtme: gėrshėtimi i flokėve, stolisja me ar ose veshja me rroba tė bukura,

por njeriu i fshehur i zemrės, me pastėrtinė qė nuk prishet tė njė shpirti tė butė dhe tė qetė, qė ka vlerė tė madhe pėrpara Perėndisė.

Sepse kėshtu stoliseshin dikur gratė e shenjta qė shpresonin nė Perėndinė, duke iu nėnshtruar burrave tė tyre,

ashtu si Sara, qė i bindej Abrahamit duke e quajtur "zot"; bija tė saj ju jeni, nė qoftė se bėni mirė dhe nuk trembeni nga ndonjė frikė.

Ju burra, gjithashtu, jetoni me gratė tuaja me urtėsi, duke e ēmuar gruan si njė enė mė delikate dhe e nderoni sepse janė bashkėtrashėgimtare me ju tė hirit tė jetės, qė tė mos pengohen lutjet tuaja.

Dhe mė nė fund jini tė gjithė tė njė mendjeje, tė dhembshur, plot dashuri vėllazėrore, tė mėshirshėm dhe dashamirės,

pa e kthyer tė keqen me tė keqe ose fyerjen me fyerje, po, pėrkundrazi, bekoni, duke e ditur se pėr kėtė u thirrėt, qė tė trashėgoni bekimin.

Sepse ``kush don ta dojė jetėn dhe tė shohė ditė tė mira, le ta ruajė gojėn e tij nga e keqja dhe buzėt e tij nga tė folurit me mashtrim;

tė largohet nga e keqja dhe tė bėjė tė mirėn, tė kėrkojė paqen dhe tė ndjekė atė,

sepse sytė e Zotit janė mbi tė drejtėt dhe veshėt e tij janė nė lutjen e tyre; por fytyra e Zotit ėshtė kundėr atyre qė bėjnė tė keqen``.

Dhe kush do t`ju bėjė keq, nė qoftė se ju ndiqni tė mirėn?

Por, edhe sikur tė vuani pėr drejtėsinė, lum ju! ``Pra, mos kini asnjė druajtje prej tyre dhe mos u shqetėsoni``,

madje shenjtėroni Zotin Perėndinė nė zemrat tuaja dhe jini gjithnjė gati pėr t`u pėrgjigjur nė mbrojtjen tuaj kujtdo qė ju kėrkon shpjegime pėr shpresėn qė ėshtė nė ju, por me butėsi e me druajtje,

duke pasur ndėrgjegje tė mirė, qė, kur t`ju padisin si keqbėrės, tė turpėrohen ata qė shpifin pėr sjelljen tuaj tė mirė nė Krishtin.

Sepse ėshtė mė mirė, nėse ėshtė i tillė vullneti i Perėndisė, tė vuani duke bėrė mirė, se sa duke bėrė keq,

sepse edhe Krishti ka vuajtur njė herė pėr mėkatet, i drejti pėr tė padrejtėt, pėr tė na ēuar te Perėndia. U vra nė mish, por u ngjall nga Fryma,

me anė tė sė cilės ai shkoi t`u predikojė frymėrave qė ishin nė burg,

qė dikur ishin rebelė, kur durimi i Perėndisė i priste nė ditėt e Noeut, ndėrsa po ndėrtohej arka, nė tė cilėn, pak vetė, gjithsejt tetė, shpėtuan nėpėrmjet ujit,

i cili ėshtė shėmbėllesa e pagėzimit (jo heqja e ndyrėsisė sė mishit, po kėrkesa e njė ndėrgjegjeje tė mirė te Perėndia), qė tani na shpėton edhe ne me anė tė ringjalljes sė Jezu Krishtit,

i cili shkoi nė qiell dhe ėshtė nė tė djathtėn e Perėndisė ku i janė nėnshtruar engjėj, pushtete dhe fuqie.