Kapitulli 4

Nė fakt neve si edhe atyre u ishte shpallur lajmi i mirė, por fjala e predikimit nuk u dha dobi fare, sepse nuk qe e bashkuar me besimin tek ata qė e dėgjuan.

Sepse ne qė besuam hyjmė nė prehje, siē tha ai: ``Kėshtu u pėrbetova nė mėrinė time: nuk do tė hyjnė nė prehjen time``, ndonėse veprat e tij u mbaruan qė kur se u krijua bota.

Sepse diku ai ka thėnė kėshtu pėr tė shtatėn ditė: ``Dhe Perėndia u preh tė shtatėn ditė nga tė gjitha veprat e tij``;

dhe po aty: ``Nuk do tė hyjnė nė prehjen time``.

Mbasi, pra, mbetet qė disa tė hyjnė nė tė, ndėrsa ata qė u ungjillzuan mė pėrpara nuk hyjnė pėr shkak tė mosbesimit tė tyre,

ai cakton pėrsėri njė ditė: "Sot", duke thėnė, mbas kaq kohe, me gojėn e Davidit: ``Sot, nė qoftė se e dėgjoni zėrin e tij, mos u bėni zemėrgur``.

Sepse, nė qoftė se Jozueu do t`u kishte dhėnė prehje, Perėndia nuk do tė kishte folur pėr njė ditė tjetėr.

Mbetet, pra, njė pushim i sė shtunės pėr popullin e Perėndisė.

Sepse kush ka hyrė nė prehjen e tij, ka bėrė pushim edhe ai nga veprat e veta, ashtu si Perėndia nga tė tijat.

Le tė pėrpiqemi, pra, tė hyjmė nė atė prehje, qė askush tė mos bjerė nė atė shėmbull tė mosbindjes.

Sepse fjala e Perėndisė ėshtė e gjallė dhe vepruese, mė e mprehtė se ēdo shpatė me dy tehe dhe depėrton deri nė ndarjen e shpirtit dhe tė frymės, tė nyjeve dhe tė palcave, dhe ėshtė nė gjendje tė gjykojė mendimet dhe dėshirat e zemrės.

Dhe nuk ka asnjė krijesė qė tė jetė e fshehur para tij, por tė gjitha janė lakuriq dhe tė zbuluara para syve tė Atij, tė cilit ne do t`i japim llogari.

Duke pasur, pra, njė kryeprift tė madh qė ka pėrshkuar qiejt, Jezusin, Birin e Perėndisė, le tė mbajmė fort rrėfimin tonė tė besimit.

Sepse ne nuk kemi kryeprift qė nuk mund t`i vijė keq pėr dobėsitė tona, po njė qė u tundua nė tė gjitha ashtu si ne, por pa mėkatuar.

Le t`i afrohemi, pra, me guxim fronit tė hirit, qė tė marrim mėshirė e tė gjejmė hir, pėr tė pasur ndihmė nė kohė nevoje.