Kapitulli 2

pleqtė tė jenė tė pėrmbajtur, dinjitozė, tė urtė, tė shėndoshė nė besim, nė dashuri, nė durim.

Gjithashtu edhe gratė e moshuara tė kenė sjellje ashtu si u ka hije shenjtoreve, jo shpifėse, jo robinja ndaj verės sė shumtė, por mėsuese tė sė mirės,

qė t`i mėsojnė tė rejat tė duan burrat e tyre, tė duan bijtė e tyre,

tė jenė fjalėpakė, tė dlira, t`i kushtohen punėve tė shtėpisė, tė mira, tė bindura ndaj burrave tė tyre, qė fjala e Perėndisė tė mos blasfemohet.

Nxiti gjithashtu tė rinjtė qė tė jenė tė matur,

duke e nxjerrė nė ēdo gjė veten tėnde si shembull veprash tė mira, duke treguar nė mėsim pastėrti, dinjitet, paprishshmėri,

njė e folur e shėndoshė e tė paqortueshme, qė kundėrshtari tė turpėrohet e tė mos ketė tė flasė asgjė tė keqe pėr ju.

Shėrbėtorėt t`u binden zotėrinjve tė tyre, tė mundohen t`i kėnaqin nė tė gjitha gjėrat, tė mos i kundėrshtojnė me fjalė,

tė mos pėrvetėsojnė gjėnė e huaj, por tė tregojnė njė besnikėri tė plotė, qė nė ēdo gjė tė nderojnė mėsimin e Perėndisė, Shpėtimtarit tonė.

Sepse hiri shpėtues i Perėndisė iu shfaq gjithė njerėzve,

dhe na mėson tė mohojmė pabesinė dhe lakmitė e botės, sepse ne rrojmė me urtėsi, me drejtėsi dhe me perėndishmėri nė kėtė jetė,

duke pritur shpresėn e lume dhe tė shfaqurit e lavdisė tė tė madhit Perėndi dhe tė Shpėtimtarit tonė Jezu Krisht,

i cili e dha veten pėr ne, pėr tė na shpenguar nga ēdo paudhėsi dhe pėr tė pastruar pėr vete njė popull tė veēantė, tė zellshėm nė vepra tė mira.

Mėsoju kėto gjėra, kėshillo dhe qorto me ēdo pushtet! Askush mos tė pėrēmoftė.