Kapitulli 2

dhe ato qė dėgjove nga unė pėrpara shumė dėshmitarėve, jepua njerėzve besnikė, qė do tė jenė tė aftė tė mėsojnė edhe tė tjerė.

Ti, pra, duro pjesėn tėnde tė vuajtjeve, si njė ushtar i mirė i Jezu Krishtit.

Sepse asnjė nga ata qė shkojnė ushtarė nuk ngatėrrohet me punėrat e jetės, qė t`i pėlqejė atij qė e mori ushtar.

Po ashtu, nėse dikush merr pjesė nė gara, nuk kurorėzohet po tė mos ketė luftuar sipas rregullave.

Bujku qė mundohet duhet ta marrė i pari pjesėn e fryteve.

Mendo pėr ato qė tė them, sepse Zoti do tė tė japė mend pėr tė gjitha.

Kujto qė Jezu Krishti, nga fisi i Davidit, u ngjall sė vdekuri sipas ungjillit tim,

pėr tė cilin unė po vuaj deri edhe nė pranga posi keqbėrės; por fjala e Perėndisė nuk lidhet nė pranga.

Prandaj unė i duroj tė gjitha pėr shkak tė tė zgjedhurve, qė ata tė kenė shpėtimin qė ėshtė nė Krishtin Jezus, bashkė me lavdi tė pėrjetshme.

Kjo fjalė ėshtė e vėrtetė, sepse, nėse ne vdiqėm me tė, me tė edhe do tė rrojmė;

nė qoftė se vuajmė, do tė mbretėrojmė bashkė me tė; po ta mohojmė, edhe ai do tė na mohojė.

Nėse jemi tė pabesė, ai mbetet besnik, sepse ai nuk mund tė mohojė vetveten.

Ua kujto atyre kėto gjėra, duke u pėrbetuar pėrpara Zotit tė mos hahen kot me fjalė pa asnjė dobi, nė dėm tė atyre qė dėgjojnė.

Mundohu tė dalėsh pėrpara Perėndisė si i sprovuar, si punėtor qė nuk ka pse tė turpėrohet, qė thotė drejt fjalėn e sė vėrtetės.

Shmangu nga fjalėt e kota dhe profane, sepse do tė ēojnė nė pabesi,

dhe fjala e tyre do tė brejė si njė gangrenė; ndėr kėta janė Himeneu dhe Fileti,

tė cilėt dolėn jashtė rrugės sė tė vėrtetės, duke thėnė se ringjallja ka ngjarė dhe pėrmbysin besimin e disave.

Megjithatė themeli i fortė i Perėndisė qėndron i patundur, dhe ka kėtė vulė: "Zoti i njeh tė vetėt", dhe: "Le t`i largohet paudhėsisė kushdo qė pėrmend emrin e Krishtit".

Nė njė shtėpi tė madhe nuk ka vetėm enė prej ari dhe argjendi, por edhe prej druri dhe balte; disa pėr tė nderuar; tė tjerat pėr tė mos nderuar.

Pra, nė qoftė se dikush pastrohet nga kėto gjėra, do tė jetė njė enė nderi, e shenjtėruar dhe e dobishme pėr tė zotin, e pėrgatitur pėr ēdo vepėr tė mirė.

Largohu nga pasionet rinore dhe bjeru pas drejtėsisė, besimit, dashurisė dhe paqes bashkė me ata qė e thėrresin nė ndihmė Zotin me zemėr tė pastėr.

Shmang gjithashtu diskutimet e marra dhe pa mend, duke ditur se shkaktojnė grindje.

Sepse shėrbėtori i Zotit nuk duhet tė zihet, por tė jetė i butė me tė gjithė, i aftė pėr tė mėsuar njerėzit dhe i durueshėm,

duke i mėsuar me butėsi kundėrshtarėt, me shpresė se Perėndia ua jep atyre tė pendohen, qė arrijnė tė njohin tė vėrtetėn,

dhe tė vijnė nė vete, duke shpėtuar nga laku i djallit, qė i ka zėnė robėr tė vullnetit tė tij.