Kapitulli 2

pėr mbretėrit e pėr tė gjithė ata qė janė nė pushtet, qė tė mund tė shkojmė njė jetė tė qetė dhe tė paqtė me ēdo perėndishmėri dhe nder.

Sepse kjo ėshtė e mirė dhe e pėlqyer pėrpara Perėndisė, Shpėtimtarit tonė,

i cili dėshiron qė gjithė njerėzit tė shpėtohen dhe t`ia arrijnė njohjes tė sė vėrtetės.

Nė fakt njė ėshtė Perėndia, dhe njė i vetėm ėshtė ndėrmjetėsi midis Perėndisė dhe njerėzve: Krishti Jezus njeri,

i cili e dha veten si ēmim pėr tė gjithė, pėr dėshmim nė kohėn e caktuar,

pėr tė cilin unė u vura predikues dhe apostull (them tė vėrtetėn nė Krisht, nuk gėnjej), mėsues i johebrenjve nė besim dhe nė tė vėrtetė.

Dua, pra, qė burrat tė luten nė ēdo vend, duke ngritur duar tė pastra, pa mėri dhe pa grindje.

Nė mėnyrė tė njėjtė dua qė edhe gratė, tė vishen hijshėm, me cipė dhe modesti dhe jo me gėrsheta a me ar, a me margaritarė, a me rroba tė shtrenjta,

po me vepra tė mira, si u ka hije grave qė i kushtohen perėndishmėri.

Gruaja le tė mėsojė nė heshtje dhe me ēdo nėnshtrim.

Nuk e lejoj gruan qė tė mėsojė, as tė pėrdori pushtet mbi burrin, por tė rrijė nė heshtje.

Nė fakt sė pari u formua Adami dhe mė pas Eva.

Dhe nuk u gėnjye Adami, por gruaja u gėnjye dhe ra nė shkelje.

Megjithatė ajo do tė shpėtohet duke lindur fėmijė, nė qoftė se do tė qėndrojnė nė besim, nė dashuri dhe nė shenjtėrim me modesti.