Kapitulli 2

tė mos lejoni qė menjėherė t`ju prishet mendja ose tė trazoheni as prej fryme, as prej fjale, as prej ndonjė letre gjoja tė shkruar prej nesh, thua se ja, erdhi dita e Krishtit.

Askush tė mos ju gėnjejė kursesi, sepse ajo ditė nuk do tė vijė, pa ardhur mė parė rėnia dhe pa u shfaqur njeriu i mėkatit, i biri i humbjes,

kundėrshtari, ai qė lartėson veten mbi ēdo gjė qė quhet perėndi ose objekt adhurimi, aq sa tė shkojė e tė rrijė nė tempullin e Perėndisė si Perėndi, duke e paraqitur veten se ėshtė Perėndi.

A nuk ju bie ndėr mend se, kur isha akoma ndėr ju, jua thoja kėto gjėra?

Tani e dini atė qė e ndalon atė qė tė shfaqet vetėm nė kohėn e vet.

Misteri i paudhėsisė nė fakt ėshtė tashmė nė veprim, duke pritur vetėm qė tė hiqet nga mesi ai qė e ndalon tashti.

Atėherė do tė shfaqet ky i paudhė, tė cilin Zoti do ta shkatėrrojė me hukatjen e gojės sė tij dhe do ta asgjėsojė me tė dukurit e ardhjes sė tij.

Ardhja e atij tė paudhi do tė bėhet me anė tė veprimit tė Satanit, bashkė me ēudira, shenja dhe mrrekullish tė rreme,

dhe nga ēdo mashtrim ligėsie pėr ata qė humbin, sepse nuk pranuan ta duan tė vėrtetėn pėr tė qenė tė shpėtuar.

E prandaj Perėndia do t`u dėrgojė atyre njė gėnjim qė do t`i bėjė tė gabojnė, qė t`i besojnė gėnjeshtrės,

qė tė dėnohen tė gjithė ata qė nuk i besuan sė vėrtetės, por pėrqafuan ligėsinė!

Por ne duhet ta falėnderojmė vazhdimisht Perėndinė pėr ju, o vėllezėr tė dashur nga Zoti, sepse Perėndia ju zgjodhi qė nė fillim pėr t`ju shpėtuar, me anė tė shenjtėrimit tė Frymės dhe tė besimit nė tė vėrtetėn;

tek e cila ju thirri me anė tė ungjillit tonė, qė tė arrini tė merrni lavdinė e Zotit tonė Jezu Krisht.

Prandaj, vėllezėr, qėndroni dhe mbani porositė qė mėsuat, me anė tė fjalės ose me anė tė letrės sonė.

Dhe vetė Zoti jonė Jezu Krisht dhe Perėndia Ati ynė, qė na deshi dhe na dha me anė tė hirit njė ngushėllim tė pėrjetshėm dhe njė shpresė tė mirė,

ngushėlloftė zemrat tuaja dhe ju forcoftė nė ēdo fjalė e punė tė mirė.