Kapitulli 4

Sepse ju e dini se ē`urdhėrime ju lamė nga ana e Zotit Jezus.

Sepse ky ėshtė vullneti i Perėndisė: shenjtėrimi juaj; tė hiqni dorė nga kurvėria;

qė secili prej jush tė dijė ta mbajė enėn e vet nė shenjtėri dhe me nder,

jo me pasione epshi, si johebre qė nuk e njohin Perėndinė,

dhe qė askush tė mos mashtrojė ose t`ia hedhė nė punė vėllait tė vet, sepse Perėndia ėshtė hakmarrėsi pėr tė gjitha kėto gjėra, sikurse edhe ju thamė mė parė dhe e dėshmuam.

Sepse Perėndia nuk na thirri nė ndyrėsi, por nė shenjtėrim.

Prandaj ai qė i pėrbuz kėto gjėra, nuk pėrbuz njė njeri, por Perėndinė qė ju dha edhe Frymėn e tij tė Shenjtė.

Sa pėr dashurinė vėllazėrore, nuk keni nevojė qė t`ju shkruaj, sepse ju vetė jeni tė mėsuar nga Perėndia qė tė doni njeri tjetrin.

Sepse ju e bėni kėtė ndaj gjithė vėllezėrve qė janė nė gjithė Maqedoninė; por ne ju bėjmė thirrje, vėllezėr, qė nė kėtė tė shtohemi edhe mė shumė.

dhe tė pėrpiqeni me kujdes tė jetoni nė paqe, tė merreni me gjėrat tuaja dhe tė punoni me duart tuaja, ashtu si ju kemi urdhėruar,

qė tė silleni me nder ndaj atyre qė janė jashtė dhe tė mos keni nevojė pėr asgjė.

Tashmė, vėllezėr, nuk duam qė tė jeni nė mosdije pėrsa u pėrket atyre qė flenė, qė tė mos trishtoheni si tė tjerėt qė nuk kanė shpresė.

Sepse, po tė besojmė se Jezusi vdiq dhe u ringjall, besojmė gjithashtu qė Perėndia do tė sjellė me tė, me anė tė Jezusit, ata qė kanė fjetur.

Dhe kėtė po jua themi me fjalėn e Zotit: ne tė gjallėt, qė do tė mbetemi deri nė ardhjen e Zotit, nuk do tė jemi pėrpara atyre qė kanė fjetur,

sepse Zoti vetė, me njė urdhėr, me zė kryeengjėlli dhe me borinė e Perėndisė, do tė zbresė nga qielli dhe ata qė vdiqėn nė Krishtin do tė ringjallen tė parėt;

pastaj ne tė gjallėt, qė do tė kemi mbetur, do tė rrėmbehemi bashkė me ata mbi retė, pėr tė dalė pėrpara Zotit nė ajėr; dhe kėshtu do tė jemi pėrherė bashkė me Zotin.

Ngushėlloni, pra, njėri-tjetrin me kėto fjalė.