Kapitulli 1

Ne pėrherė e falėnderojmė Perėndinė pėr ju tė gjithė, duke ju kujtuar nė lutjet tona,

duke kujtuar vazhdimisht veprėn tuaj tė besimit, mundimin e dashurisė suaj dhe qėndrueshmėrinė e shpresės nė Zotin tonė Jezu Krisht pėrpara Perėndisė, Atit tonė,

duke ditur, vėllezėr tė dashur prej Perėndisė, tė zgjedhurit tuaj,

sepse ungjilli ynė nuk erdhi deri te ju vetėm me fjalė, por edhe me fuqi dhe me Frymė tė Shenjtė, dhe me shumė bindje; ju e dini se si jemi sjellė nė mes tuaj pėr hirin tuaj.

Dhe ju u bėtė imituesit tanė dhe tė Zotit, duke e pranuar fjalėn nė mes tė njė pikėllimi tė madh, me gėzimin e Frymės sė Shenjtė,

pėr t`u bėrė kėshtu shėmbull pėr tė gjithė besimtarėt e Maqedonisė dhe tė Akaisė.

Nė fakt prej jush jehoi fjala e Perėndisė jo vetėm nė Maqedoni dhe nė Akai, por edhe nė ēdo vend u pėrhap besimi juaj tek Perėndia, sa qė ne s`kemi nevojė tė themi ndonjė gjė,

sepse vetė ata tregojnė pėr ne, si qe ardhja jonė ndėr ju si u kthyet nga idhujt te Perėndia, pėr t`i shėrbyer Perėndisė sė gjallė e tė vėrtetė,

dhe pėr tė pritur prej qiejve Birin e tij, tė cilin ai e ngjalli prej sė vdekurish, Jezusin, qė na ēliron nga zemėrim qė po vjen.