Kapitulli 4

Ngulmoni nė tė lutur, duke ndenjur zgjuar nė tė me falendėrim.

Dhe duke u lutur nė tė njėtėn kohė edhe pėr ne, qė Perėndia tė hapė edhe pėr ne derėn e fjalės, pėr tė shpallur misterin e Krishtit, pėr shkakun e tė cili jam edhe i burgosur,

nė mėnyrė qė ta bėj tė njohur, duke e folur siē duhet.

Ecni me urti ndaj tė jashtmėve duke shfrytėzuar kohėn.

Tė folurit tuaj tė jetė gjithnjė me hir, i ndrequr me kripė, qė tė dini si duhet t`i pėrgjigjeni gjithsecilit.

Tikiku, vėllai i dashur, dhe shėrbenjės besnik, dhe shoku im i shėrbimit nė Zotin, do t`jua tregojė gjithēka lidhur me mua;

unė e dėrgova te ju pikėrisht pėr kėtė arsye, qė tė njoh situatėn tuaj dhe tė ngushėllojė zemrat tuaja,

bashkė me Onesimin, vėlla besnik dhe i dashur, qė ėshtė nga tuajt; ata do t`ju tregojnė juve tė gjitha gjėrat e kėtushme.

Aristarku, i burgosur me mua, ju pėrshėndet bashkė me Markun, kushėririn e Barnabės (pėr tė cilin keni marrė mėsimin, po tė vijė te ju, ta mirėprisni),

dhe Jezusi, i quajtur Just, tė cilėt vijnė nga rrethprerja; kėta janė tė vetmit bashkėpunėtorė nė veprėn e mbretėrisė sė Perėndisė, tė cilėt qenė pėr mua ngushullim.

Epafrai, qė ėshtė nga tuajt dhe shėrbėtor i Krishtit, ju pėrshėndet; ai lufton gjithnjė pėr ju nė lutje, qė ju tė qėndroni tė pėrsosur dhe tė pėrkryer nė gjithė vullnetin e Perėndisė.

Nė fakt unė dėshmoj pėr tė se ai ka zell tė madh pėr ju, pėr ata qė janė nė Laodice dhe pėr ata qė janė nė Hierapolis.

I dashur Lluka, mjeku, dhe Dema ju pėrshėndesin.

U bėni tė fala vėllezėrve qė janė nė Laodice, Ninfės dhe kishės qė ėshtė nė shtėpinė e tij.

Dhe, mbasi tė jetė lexuar kjo letėr ndėr ju, bėni qė tė lexohet edhe nė kishėn e Laodikasve; dhe ju gjithashtu lexoni atė tė Laodices.

Dhe i thoni Arkipit: ``Ki kujdes shėrbesėn qė more nė Zotin, qė ta plotėsosh``.

Pėrshėndetja ėshtė shkruar me dorėn time, nga unė, Pali. Kujtoni prangat e mia. Hiri qoftė me ju. Amen.